Tolerant Nederland

Gisteravond gingen Geertje en ik even met de kids een wandelingetje door de buurt maken. Zo kwamen we bij het speeltuintje op de Herman Gorterhof waar enkele kinderen aan het spelen waren. Een klein jochie had bij de schommel zijn ijsje op de grond laten vallen. Moeder kwam het huilende jochie troosten en ruimde de boel op. Maar wat deed ze met de troep? Die gooide ze gewoon tussen de struiken terwijl er een vuilnisbak binnen bereik stond.

De kinderen deden ondertussen een “spelletje”; zo riep een kind; “ik ben voor K3″,  en daarbij stak ze dan een hand op.  De andere kindjes staken ook een hand op als ze K3 leuk vonden. Zo ging het een tijdje door; “Ik ben voor Michael Jackson”, “Ik ben voor Allah”, etc. etc. Op een gegeven moment schreeuwde een van de meisjes (8 jaar) “Ik haat Jezus”…….

Ik wist niet wat ik hoorde. Vreselijk! Hoe kan een klein kind nu zoiets zeggen? Dat kind weet waarschijnlijk niet eens wat ze riep. Andere kinderen staken ook hun hand op.  De moeders zaten op een afstandje in een kringetje te praten met elkaar. Niemand van hen reageerde op wat de kinderen riepen.  Aan de kinderen kun je horen hoe het er thuis aan toe gaat.

Hoezo tolerant Nederland?

Arnhem, ik mis je

Vandaag weer een dagje in Arnhem geweest. Mijn Arnhem Mijn hele leven ben ik al een zwerver, ben vaker dan 25x verhuisd maar Arnhem is mijn THUIS. Dat zegt een geboren Nijmegenaar. Sorry Nijmegen maar het is echt zo.  Alleen met voetballen klopt mijn Nijmeegs hartje nog wel. Ik ben en blijf een NEC-er en de laatste jaren is het echt lachen in Arnhem, tenminste, als je een NEC-fan bent. 

Vandaag ben ik dus ook lekker in een echt bos geweest. Met oude eiken van meer dan honderd jaar oud. Geen plantsoenenboompje met een radiatorslang aan zijn voet maar een echte oude stoere Geldersche Eik. Hier in Delft heb ik 9 bomen voor mijn huis staan. Daar moet ik het voorlopig weer mee doen.  Vanmiddag samen met Frank ook in het centrum geweest. Het was zonnig en alle terrasjes zaten vol. Wij zijn maar op het dak van de V&D gaan zitten. We hadden een mooi uitzicht maar daar heb ik helaas geen mooie foto van. Wel van dit stukje nostalgie;

Koepeltje van Arnhem Centraal

Opa is overleden

Gisteren 17:05 uur stierf de vader van Geertje. Hij is 72 jaar geworden. Hij was al lange tijd ziek maar toch was zijn dood onverwacht. Het was een akelig gezicht om zijn laatste uur te zien. Hij had het benauwd en zijn mond wijd open en zijn ogen half geopend. Max zat bij mij op schoot en hij vond het ook een naar gezicht.

We zitten momenteel in een moeilijke fase, er gebeurt een hoop met ons en om ons heen. Ik vind het moeilijk om te ontspannen en er komt weinig positiefs uit mijn handen. 

Hopenlijk krijgen we weer gauw “de controle” terug….

Gezellig uit eten hahaha

We zijn net terug van een etentje bij Wim en Wil;
Het menu was als volgt:
- het voorafje was gesnotter van Max wat alle kanten opvloog. We waren de tissues vergeten mee te nemen. Gelukkig hadden W&W nog wel wat in huis.
- het hoofdgerecht was een flinke golf braaksel van Max in mijn nek. Gelukkig hadden W&W geen bezwaar tegen de stank.
- halverwege de maaltijd viel de hele opvangbak met braaksel over mijn broek. Gelukkig vonden W&W dat niet zo erg.
- Ongeveer bij het dessert kwam Max bij mij op schoot zitten en kroop de diaree door zijn luier omhoog precies waar ik hem vastpakte. Een nieuwe aroma trok door het huis. Gelukkig waren W&W toen wij weer richting huis gingen

Nu gaan we naar de verjaardag van Gideon.
Ben benieuwd of hij ook zo geduldig en begripvol is want mijn buik rommelt ook een beetje….

Bizar

Vanmorgen liepen we in winkelcentrum de Hoven en kwamen we Joke (uit onze kerk) met kinderwagen tegen. Joke is net moeder geworden van haar 1e kindje, Rieuwert heet het mannetje. Al snel viel Joke huilend bij Geertje in de armen. Het gaat niet zo goed met Rieuwert. Ik aaide met mijn vinger over het kleine wangetje en instinctief weet je; dit is niet goed, dit hoort zo niet! We beloofden Joke om voor Rieuwert te bidden en we gingen ieder ons weg.
Nu het bizarre:
Na ongeveer 2 minuten kwamen we bij een kinderdraaimolen. Geertje ging de winkel in en ik zette Max en Margot in de draaimolen. Vrolijk draaiden zij hun rondje en opeens realiseer ik me hoe bizar het leven in elkaar steekt; Intens verdriet en onbezorgde vreugde passeerden als 2 windvlagen, elkaar in een winkelcentrum.

16-12-2008

16 december 2008

Vanmorgen om 8 uur op weg naar het werk was het heerlijk genieten van de vrieskou. Ik ben zo blij dat ik eindelijk met roken gestopt ben. Op 6 november, de 1e verjaardag van mijn dochter Margot, precies om 08:20 uur (toen werd ze geboren), drukte ik mijn laatste sigaret uit.

Vanavond aan het avondeten was het lachen met onze M&M (Max en Margot);

Max verstopte zich een paar keer achter een papiertje ter grote van een briefje van 5 euro. Zo speelde hij “verstoppertje” en ik was natuurlijk Max steeds “kwijt”. Max kan van dat spelletje nog geen genoeg krijgen. Vandaag was het de 1e keer dat Margot het spelletje ook meespeelde; ze riep heel zachtjes Boe en samen met Max zat ze heerlijk te schaterlachen.